تئاتر و سینما

نقد نمایش ۱۴۴ (تانگوی سرد) محوریتی که لازم است در یک متن برای دراماتیک شدن لحاظ شود در نمایشنامه ضعیف است. شصت و پنج دقیقه بحث و دعواهای معمول زن و شوهری که روی اعصاب تماشاگر رژه می رود، نمی تواند به متن دراماتیک ختم شود. تنها عنصر قابل توجه ایجاد درام در متن این کار، مسئلۀ استخدام یک بازیگر درجه سه تئاتر توسط زن برای حل مشکلات زندگی مشترک است که آن هم در خلوتی که بین بازیگر و زن در یکی از صحنه ها شاهدش هستیم منتفی می شود؛ چون اگر این استخدام به واقع صورت گرفته بود باید در آن صحنه شاهد دیالوگ ها...

محوریتی که لازم است در یک متن برای دراماتیک شدن لحاظ شود در نمایشنامه ضعیف است. شصت و پنج دقیقه بحث و دعواهای معمول زن و شوهری که روی اعصاب تماشاگر رژه می رود، نمی تواند به متن دراماتیک ختم شود. تنها عنصر قابل توجه ایجاد درام در متن این کار، مسئلۀ استخدام یک بازیگر درجه سه تئاتر توسط زن برای حل مشکلات زندگی مشترک است که آن هم در خلوتی که بین بازیگر و زن در یکی از صحنه ها شاهدش هستیم منتفی می شود؛ چون اگر این استخدام به واقع صورت گرفته بود باید در آن صحنه شاهد دیالوگ هایی متفاوت و با اشاره به این...