«تسلیت به جامعۀ هنری»

دریغا که بار دگر شام شد

سراپای گیتی سیه فام شد

استاد مهرداد ابروان؛ منتقد برجستۀ تئاتر، استاد دانشگاه، معلم نمونه، عضو کانون ملی منتقدان تئاتر ایران و همکار ارجمندم امروز صبح بر اثر سکتۀ قلبی دار فانی را وداع گفت. کسانی که حتی یک بار با این انسان دوست داشتنی ملاقات کرده باشند متوجه می شوند که دربارۀ چه گوهری دارم صحبت می کنم و تا به چه اندازه فقدان ایشان جانگاه است. دریغ و درد! آخرین بار برای دیدن تئاتر عرفان پهلوانی عزیز بود که استاد را ملاقات کردمو به اتفاق همدیگر کار را دیدیم. قبل از تئاتر به قدری این مرد برخوردی صمیمانه با بنده داشت که گویی بیست سال سابقۀ رفاقت داریم هر چند که از یک سال سابقۀ آشنایی مان فراتر نمی رفت. شعرهایم را در گروه کانون منتقدان و کانال تلگرامی ام خوانده بود و دربارۀ آنها به قدری دلطف داشت که آن روز شرمنده ام کرد. بعد از تئاتر تا میدان انقلاب به اتفاق استاد قدم زدیم و مدام لطف می ورزید. می گفت: «وحید گاهی هم تئاتر بازی کن و فقط نقد نکن، تصویر بازی هایت را دیده ام. در مورد نقدها هم نظرش را می داد و تشویق می کرد. به راستی از نظر اخلاق ایشان فردی نمونه بود که مصاحبتش همه لذت بود و آموختن در کنارش مدام. واقعاً از این خبر دلشکسته ام و از صمیم قلب از خداوند برایش آرزوی رحمت و سعادت ابدی دارم.

هرگز نمیرد آنکه دلش زنده شد به عشق

ثبت است بر جریدۀ عالم دوام ما

وحید عمرانی (عضو کانون ملی منتقدان تئاتر ایران)

تئاتر و سینما...