یادداشت 10 (تراژدی - کمدی سانسور)

« وبلاگ تراژدی کلمه - وبلاگ کمدی کلمه وبلاگ سانسور کلمه »

به دنبال وبلاگ سانسور کلمه ی که اخیراً سازمان صدا و سیما بر روی آرم باشگاه آ.اس.رم ایتالیا در برنامۀ ورزشی شبکۀ سه انجام داد و تا کنون واکنش های تمسخرآمیز بسیاری را در پی داشته و همچنین موارد مشابه بسیاری که در تئاتر، سینما، تلویزیون و عرصۀ کتاب و مطبوعات کشور اِعمال می شود نظیر لوگوی روزنامۀ تهران امروز که به گفتۀ تقی مصباح شبیه زنی تحریک کننده توصیف شده بود و پیامد آن انصار حزب الله بنرهای این روزنامه را در سطح شهر پاره کرده و دفتر روزنامه را به تعطیلی کشاندند، به یاد یک خاطرۀ تئاتری افتادم که ذکر آن بی مناسبت نخواهد بود.

در سال 1391 تئاتر «عروسی» نوشتۀ نیکلای گوگول را در تالار هنر اصفهان بر صحنه بردم. زمانی که برای تأیید و کسب مجوز انتشار پوستر و بروشور به اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی اصفهان رفتم و پوستری که حاصل طرحی از خودم بود را ارائه دادم، مسئول مربوط به بنده گفت که این طرح مناسب نیست و آن را رد کردند و خواستند تا طرح جدیدی ارائه کنم. ظاهراً به نظر آنها طرح نیمرخ یک زن تحریک کننده و نامناسب بود در حالی که من فقط یک سایه را به تصویر کشیده بودم و تا آنجا که امکان دارد خود از قبل برجستگی های بدن را با فتوشاپ حذف کرده بودم. در طرح دوم که ارائه دادم چون می خواستم شاکلۀ اولیه از بین نرود تنها بخش سینه را حذف کردم و دوباره طرح را به ادارۀ ارشاد بردم، در کمال تعجب باز هم پوستر را رد کردند! این بار به ناچار کل بالاتنۀ زن را از طرح پوستر حذف کردم و به جای آن یک علامت سوال قرار دادم و کلاه عروس را هم بر سر علامت سؤال گذاشتم! اینجا بود که دیگر مسئول محترم ادارۀ ارشاد مرحمت فرمودند و طرح بنده را مورد تأیید قرار دادند. سیر طی شده برای تأیید طرح از نسخۀ اولیه تا نهایی را برای رؤیت خوانندگان گرامی زیر همین مطلب قرار می دهم.

تئاتر و سینما...