یادداشت 17 (در مضرات جوگیری)

«در مضرات جوگیری»

 

عده ای هستند که همیشه دوست دارند حرف های قلمبه بزنند، یک طوری که بقیه وقتی شنیدند بگویند: «واو!» می آیند ادای ابزوردیست ها را در می آورند و صحبت هایی می کنند که نه سر و تهی دارد و نه معنی درستی. مثلاً طرف می گوید: «تئاتر به هیچ دردی نمی خورد.» بعد شما جوگیر می شوید، چشم هایتان را گرد می کنید و با دهان نیمه باز می گویید: «واو!» بدون اینکه اصلاً ذره ای فکر کنید ببینید که این حرف درست است یا نه. تا کی می خواهید دنبال این و  آن بیافتید؟ بهتر نیست اندیشۀ خودتان را به کار بیاندازید و به سمت مصدر شدن لااقل حرکتی بکنید؟ انسان برای تقلید و مطیع صرف یک عده ای بودن آفریده نشده، آفریده شده تا خود رشد کند و به شکوفایی برسد. هر انسانی در ذات خود منحصر به فرد و بی همتاست. گوهر وجود خودتان را دریابید!

 

وحید عمرانی

موضوعات مرتبط: یادداشت

تئاتر و سینما...